တရားလိုၾကီး ငါ . . .

ခ်ဳပ္ခ်ယ္တတ္တယ္ ၊ သ၀န္တိုတတ္တယ္ ဆိုလို႔
ငါ႔ဘက္က အေတြးအမွားေတြနဲ႔ ေပ်ာ္မိခဲ႔တယ္
အဲဒါေတြက မင္းအခ်စ္ေတြမွမဟုတ္ပဲ
မင္းရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္မွ ုေတြမွန္း …

အနားမွာ မရွိရင္မေနႏိုင္ဘူး ၊ အခ်ိန္တိုင္းသတိရေနတတ္တယ္ ဆိုလို႔
ငါ႔ေလာက္ ကံေကာင္းတဲ႔လူ ရွိဦးမလားလို႔ ေတြးမိခဲ႔တယ္
အဲဒါေတြက မင္းရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြမွ မဟုတ္ပဲ
မင္းရဲ႕ အထီးက်န္မွ ုေတြမွန္း …

ဘယ္သူမွမရွိႏိုင္ဘူး ၊ တစ္ဘ၀စာ ပံုအပ္သြားမယ္ ဆိုလို႔
ငါ႔အခ်စ္ေတြ မင္းအေပၚမွာ အတိုင္းထက္လြန္ခဲ႔ေလရဲ႕
အဲဒါေတြက မင္းရဲ႕ ေပးဆပ္ၿခင္းေတြမွ မဟုတ္ပဲ
မင္းဘ၀ အတြက္ အာမခံခ်က္ေတြမွန္း …

ၾကင္နာမွ ုေတြ ၊ နားလည္မွ ု ေတြမ်ားၿပားလြန္းလို႔
မင္းအေပၚမွာ သံသယ အလြန္ကင္းခဲ႔ ပါရဲ႕
အဲဒါေတြက မင္းရဲ႕ အားေပးၿခင္းေတြမွ မဟုတ္ပဲ
မင္းရဲ႕ ဟန္ေဆာင္ေကာင္း ခဲ႔ၿခင္းေတြမွန္း …

ေပ်ာ္္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ေန႔ရက္ေတြ ၊ ရင္ခုန္္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ညေတြ မ်ားလို႔
ကတိေတြ အထပ္ထပ္ ထားခဲ႔ၾကေလရဲ႕
အဲဒါေတြက မင္းဘက္က အၿဖည္႔ဆည္းခံ ခဲ႔ၿခင္းေတြမွ မဟုတ္ပဲ
မင္းရဲ႕ လိုအပ္ခဲ႔တဲ႔ အစားထိုးခံ ၿဖစ္ခဲ႔မွွန္း …

… … … မင္းနဲ႔မွ …. …. ….
။ ။ ။ တစ္ကယ္ခ်စ္တတ္ခဲ႔ တာ မွားမ်ား သြားသလား ။ ။ ။

တမ္းခ်င္း

သူ႕ကိုသတိရ၍ ေရးေသာကဗ်ာမ်ားသည္ ...
ေႏြကဲ့သို႔ ....အလြမ္းမ်ားျဖင့္ ေလာင္ျမိဳက္...
မိုးကဲ့သို႔ ....မ်က္ေရ ရနံ႕မ်ားသင္းပ်ံ႕ေန၍....
ေဆာင္းကဲ့သို႕....သတိရျခင္းမ်ားစြာ လႊမ္းျခဳံ ေနတတ္ပါသည္။

မ်က္ရည္ေတြရဲ႔ ေနာက္က ..

ဆံုးရွ ုံးၿခင္းရဲ႕ ေနာက္မွာ …
မ်က္ရည္နဲ႔ အနာတရ ေတြပဲအဖတ္တင္ က်န္တတ္တယ္ ..
အဲဒါကို ဘာလို႔ မင္းက တမ္းတရတာလဲ ..

ငါ႔ရဲ႕မ်က္ရည္ေတြက … မင္းရဲ႕ဘ၀ကို လွပလာေအာင္မ်ားဖန္ဆင္းတာလား …
ငါ႔ရဲ႕မ်က္ရည္ေတြက … မင္းရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြကို လဲလွယ္ေပးေနသလား …
ငါ႔ရဲ႕မ်က္ရည္ေတြက … မင္းရဲ႕မာနေတြကို တန္ဖိုးၿမ ွင္႔တင္ေပးခဲ႔သလား …
ငါ႔ရဲ႕မ်က္ရည္ေတြက … မင္းရဲ႕ အတေတြကိုအေရာင္ေတြၿခယ္ခဲ႔သလား …
ငါ႔ရဲ႕မ်က္ရည္ေတြက … မင္းရဲ႕ ေဖာက္ၿပားတတ္တဲ႔စိတ္ကိုအာမခံခ်က္ေပးခဲ႔သလား …
ငါ႔ရဲ႕မ်က္ရည္ေတြက … မင္းရဲ႕ေၿခလွမ္းေတြကို လြတ္လပ္မွဳေပးခဲ႔သလား …

မသိခဲ႔လို႔ပါ … သိမ်ားသိခဲ႔ရင္ ငါ႔မ်က္လံုးေတြကို
ေဖာက္ထုတ္ထားလိုက္ ခ်င္ ပါရဲ႕ …

။ ။ ။ ~D_D~ ကိုရီးယားေရာက္ေနသည္ ။ ။ ။

အပိုင္း (၁)


ရံုးပိတ္ရက္ကေလး ေရွာ႔ပင္ေလးပတ္ ကိုရီးယားရဲ႕လူေနစရိုက္ေလးကိုလည္း ေလ႔လာရင္း ေန႔ကေလးကို ကုန္ဆံုးဖို႔ လွလွပပကေလးကုန္ဆံုးဖို႔ပါ . . . . .
ရာသီဥတုကလည္းေကာင္း ၊ လူေလးေတြကလည္း ေခ်ာ .. .. အဲလိုနဲ႔ေပါ႔… အဲလိုနဲ႔ေပါ႔ …
ေန႔သစ္ေလးရဲ႕ဂ်ာနီေလးကိုစလိုက္ရေအာင္လား .. .. ..

အလုပ္ရဲ႕ ဥပေဒေၾကာင္႔ ကားယူလာပိုင္ခြင္႔မရွိေတာ႔ Public Transportation နဲ႔ ႏွစ္ပါးသြားရတာေပါ႔ ။

PyeaungTeak Station


အၿမန္ရထားေပၚမေရာက္ခင္ ေပါ႔ေနာ္...
လက္မွတ္အ၀ယ္္သြားေတာ႔ အေရာင္းစာေရးမေလးက ေၾကာင္ၿပီးၾကည္႔ေနလိုက္တာမ်ား ကိုယ္႔ေခါင္းေပၚမွာ ဂ်ိဳမ်ားေပါက္ေနသလား ၊ သြားေရာ .. ေခါေနသလားလို႔ ေဘးနားကမွန္မွာ ခပ္ၿမန္ၿမန္ၾကည္႔လိုက္မိတယ္။ ညကအိပ္ေရးၿပတ္ထားလို႔ မ်က္ကြင္းေလးေတြ ညိဳမိႈင္းမိႈင္းၿဖစ္ေနတာကလြဲရင္ … လူက၀၀ ဖိုင္႔ဖိုင္႔နဲ႔ ဖိုး၀ရုပ္ေလး အတိုင္းပါပဲ ။ ၿပီးေတာ႔မွ သေဘာေပါက္လိုက္တာ … ေကာင္မေလးက ေပးရမဲ႔ႏွုန္းကို အဂၤလိပ္လို သူ႔ရဲ႕ေခါင္းထဲမွာ စဥ္းစားေနတာကိုး .. သူေလးအဂၤလိပ္စာ အခန္းေတြေတာ္ေတာ္လစ္ခဲ႔ပံုပါပဲ ၊ အေမေပးခဲ႔တဲ႔ သူ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ ဒီအခ်ိန္က် ေတာ္ေတာ္အသံုး၀င္သြားမွန္း သူေလး ခန္႔မွန္းလို႔ရသြားပံုပါပဲ ။ အဲဒါမွ ဒီကလည္း သေဘာေပါက္ၿပီး ကိုယ္ေလးကိုင္း ၊ ဦေခါင္းေလးကို ညႊတ္ၿပီးေတာ႔ “ခမ္းဆာဟမ္ မီတာ” ဆိုၿပီး K လိုမႈတ္ရင္း .. ေငြေခ်ေပးခဲ႔ရတယ္။

ရထားရံုအေရွ႔

ဒီလိုနဲ႔ ရထားဆိုက္ေတာ႔ တိုး၀င္လိုက္ၾကတာမ်ား....ပါဆင္နယ္စေပ႔ကို နယ္လြန္မခံႏိုင္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က ခပ္တည္တည္နဲ႔ သူတို႔ေတြ အ၀င္ကို ေစာင္႔တာ … …. လြန္သြားတယ္ထင္ပါရဲ႕ ၊ ၀င္မယ္လည္းလုပ္ေရာ ရထားတံခါးေလးက' ရႊီး' ခနဲ႔ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ မရိုးႏိုင္တဲ႔ ၿမည္တြန္းေတာက္တီးသံေတြမ်ား Rock Concert ေရာက္ေနသလားလို႔ ။ အဲဒီ႔လိုနဲ႔ ၃၀ဒီဂရီ ရာသီဥတုၾကီးကို ေနာက္ထပ္ ၁၀ မိနစ္ အံၾကိတ္ၿပီး ၾကံ႔ၾကံ႔ ခံခဲ႔ေလရဲ႕ ။
ဒီလိုနဲ႔ ရထားေပၚေရာက္ေတာ႔ ပါဆင္နယ္စေပ႔မေၿပာနဲ႔ အသက္ရႈစရာ စေပ႔ေတာင္မရႏိုင္တဲ႔ ဒီရထားၾကီးေပၚမွာ နာဇီေခတ္တုန္းက လူသတ္တဲ႔ ခမ္႔(မ) ေတြကိုသယ္သြားတဲ႔ ရထားၾကီးအလား ဆိုး(လ္)ၿမိဳ႕ၾကီးကိုဦးတည္ခဲ႔ေလရဲ႕။

ၿမိဳ႕ၾကီးက မြန္းက်ပ္စြာနဲ႔ ခမ္းနားၿပည္႔က်ပ္ေနလွ်က္ .....

ဆိုး(လ္) station ၾကီး အေပၚမွ

'ေၿမာင္ေဒါင္' လို႔ေခၚတဲ႔ေနရာေလးကိုေရာက္ေတာ႔ မ်က္၀န္းတစ္ဆံုး ... လူေတြ ... လူေတြ … ဒီေလာက္မ်ားတဲ႔လူေတြ ဒီေနရာေလးတစ္ခုမွာ စုၿပံဳေနၾကတာ။
အေမရိကားမွာဆိုရင္ မေကာင္းတဲ႔ေကာင္မေလးေတြရွိလို႔စည္းကားတာ။ဒီမွာေတာ႔ မသိဘူး ေကာင္းလားမေကာင္းလားဆိုတာ (အဟီး … ေလ႔လာရန္ အဆင္သင္႔ပါပဲ) ။ၾကည္႔ရတာ လူေကာင္းလူသန္႔ေလးေတြ သြားလာလွဳပ္ရွားေနၾကသလိုပါပဲ။အဲဒါနဲ႔ စူးစမ္းေလ႔လာၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ၿမန္မာၿပည္က တရုတ္တန္းတို႔ ညေစ်းတန္းတို႔လို ေနရာေလးကိုး။

အရပ္က နည္းနည္းပုေတာ႔ ပံုကသိပ္မမိုက္ဘူး ၿဖစ္ေနတယ္။ ခြင္႔လႊတ္

ဒီလိုနဲ႔.... ဒိုင္ဗင္ထိုးေတာ႔မဲ႔ ေရကူးသမားလို အသက္ကုိ ၀၀ရႈၿပီး လူေတြၾကားထဲ ဒိုင္ဗင္၀င္ထိုးလိုက္ေလရဲ႕ .…

ပါစင္နယ္စေပ႔ဆိုတာ အေမရိကားမွာတုန္းက ကိုယ႔္နားတစ္ေပေလာက္ ကပ္ေလွ်ာက္ရင္ကို ဘုၾကည္႔ ၾကည္႔ခဲ႔တဲ႔လူ။ ဒီမွာ ပခံုးခ်င္းပဲ ၀င္တိုက္ရင္ ကံေကာင္းတယ္လို႔မွတ္ပါ။
လမ္းလယ္ေခါင္မွာငူတူတူ ရပ္ေနရင္ခ်ာခ်ာလည္ေအာင္၀င္တိုက္လိုက္ၾကမွာမ်ား....
ေၿမၾကီးကိုလက္နဲ႔ခတ္္ရင္ေတာင္ လြဲလိမ္႔မယ္။ ဒါကေတာ႔ေသခ်ာတယ္။
အသက္တူရြယ္တူေတြ ၀င္တိုက္ၾကတဲ႔အခါ 1/1000 sec ေလာက္ပဲ ကိုယ္ေလးကိုင္း ေခါင္းေလးငံု႕ၿပီး လွည္႔ထြက္သြားေလရဲ႕။ ဒါကို ေဒါသမထြက္ေလနဲ႕။ ဒါက သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ Apology ။

ဒီထက္ဆိုးတာရွိေသး .. ကိုရီးယားဟာ ဖိုးဖိုးၾကီး ဖြားဖြားၾကီးေတြ ၾကီးစိုးတဲ႔ နယ္ေၿမလည္းၿဖစ္ပါရဲ႕။ ရထားေပၚမွာဆို သူတို႔ေတြနဲ႔ မၿပိဳင္နဲ႔။ ေနရာေလးေတြ႕လို႔ထိုင္မယ္ လို႔စဥ္းစားတုန္း မိုင္၁၀၀ ႏွဳန္းနဲ႔ မိုးေပၚကက်လာတဲ႔ ဖိုးဖိုး ဖြားဖြားေတြအလား ။
ဒါနဲ႔ ၄၅ မိနစ္ရထားေပၚမွာ ထိုင္ဖို႔အေတြးေတြကို ေၿမၿမဳပ္ သၿဂၤဳလ္လိုက္ေလရဲ႕။
ဒါနဲ႔တင္ ဖိုးဖိုး ဖြားဖြား ေတြက မၿပီးေသး ၊ လမ္းမွာသူတို႔၀င္တိုက္ရင္ သူတို႔ဆီက အၾကည္႔ေလးေတာင္ မေမွ်ာ္လင္႔ေလနဲ႔ … လူကိုရွိတယ္လို႔္သတ္မွတ္တာမဟုတ္ဘူး ။
သူတို႔ရဲ႕ဓေလ႔ေလးေတြကိုၾကည္႔ၿပီး … စိတ္ပဲတိုရမလိုလို ၊ ရီပ ဲရီရေတာ႔မလိုလိုနဲ႔ .. အင္တင္တင္ၾကီးပါပဲ။
လမ္းေပၚက အရုပ္ဆိုင္ေလး
ဒီလိုနဲ႔ေရွာ႔ပင္ စပတ္ပါေရာလား .. .ဆယ္ေက်ာ္သက္ေကာင္မေလးေတြ မီနီ ပန္႔ေလးေတြနဲ႔ ေနရာတိုင္း ။
ဒီလို ရာသီဥတုၾကီးမွာ ဒီလို၀တ္စားလြန္းေတာ႔ သံသယေတာင္၀င္မိတယ္ ...ကိုရီးယားမွာ ေဘာင္းဘီ အရွည္ေတြမ်ား ေစ်းၾကီးလြန္းသလားေပါ႔ေနာ္။
ယူလာတဲ႔ ပန္႔ေတြ ကိုေတာင္ ဒိုေနးရွင္း လုပ္ေပးဖို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လည္းစာရင္းေကာက္ဖို႔ေတာင္ စဥ္းစားၿပီးသြားေပါ႔။ ထင္သလို ဒိုေနးရွင္း စာရင္းမေကာက္လိုက္ရခင္ သူငယ္ခ်င္းေတြ႔ရဲ႕ ခ်ီးက်ဴးသံကို ၾကားလိုက္ရေလရဲ႕ “ဒံုးေ၀းလိုက္ခ်ည္းလား” တဲ႔ ။

အဲဒါ ဖက္ရွင္စတိုင္(လ္) အသစ္တဲ႔ …

အဲဒါနဲ႔ ေနာက္ေတြ႔တဲ႔ မီနီပန္႔ေလးေတြဆိုရင္ ဒူးေခါင္းေလးေတြမ်ားတုန္ေနသလားလို႔
လိုက္ၾကည္႔လိုက္ရတာအေမာ။ တစ္ေယာက္မွ မေတြ႕ပါဘူး ။ အၿပံဳးမပ်က္ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ တစ္ေန႔တာ လုပ္ငန္းေလးေတြကို ဆက္လက္ ေနဆဲပဲ။

အံမခန္း ကိုရီးယား သတိခဲေလးေတြပါလားေနာ္...

ၾကည္႔ရင္းေတာင္ ေက်ာခ်မ္းမိၿပီး ဒါေလးေတာ႔မၿမည္းခဲ႔ပါဘူး


လမ္းေပၚမွာေတြ႔တဲ႔ မုန္႔သည္တိုင္းေလာက္ကို အားေပးမိတာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔အားနည္းမႈ ပဲေၿပာမလားေနာ႔။

မုန္႔ခ်ိဳေရာင္းေနတဲ႔ ဖြားဖြားၾကီး
တစ္ခါကေတာ႔ ဖြားဖြားၾကီးတစ္ေယာက္ တုန္ေနတဲ႔ ရာသီဲဥတု ကြင္းၿပင္ၾကီးထဲမွာ မုန္႔ခ်ိဳေလးေတြ လုပ္ေရာင္းေနေလရဲ႕။သနားမိတဲ႔ စိတ္ရယ္ (တစ္ကယ္ပါ) စားၾကည္႔ခ်င္တဲ႔ စိတ္ေၾကာင္႔ သူလုပ္ၿပီးသမွ် မုန္႔ခ်ိဳေလးေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္္၀ယ္ၿပီး လမ္းမွာေတြ႔တဲ႔ ကေလးေတြ ကိုလည္းမွ်ေ၀ေပးလိုက္ေလရဲ႕။ သၾကားကို အရည္ၾကိဳၿပီး အေရာင္နဲနဲတင္ ကြတ္ကီးေလးေတြလို အခ်ပ္ကေလးေတြလုပ္ၿပီး အလယ္မွာ အသည္းပံု ဒီဇိုင္းေလးေဖာ္ထားတဲ႔ ၿမန္မာၿပည္က ထန္းလွ်က္ယိုလိုမုန္႔မ်ိဳးေလးပါ ..

သီခ်င္းဆိုေနတဲ႔ အာဂ်ဴရွိၾကီး ႏွစ္ေယာက္

ၿပီးေတာ႔ လူေတြအံုေနတဲ႔ ေနရာေလးတစ္ခုကိုေရာက္ သြားေတာ႔..... သီခ်င္းသံေလးၾကားရေတာ႔ စိတ္၀င္စားလို႔တိုးၾကည္႔မိတယ္။ ေယာက်ာၤးသားၾကီး ႏွစ္ေယာက္ ၊ သီခ်င္းေလးျငီးရင္း မုန္႔တီေခါက္ဆြဲေလာက္ရွိတဲ႔ မုန္႔တစ္မ်ိဳးကို ဂ်ံဳ မွဳန္႔ထဲႏွစ္လိုက္ ဆြဲဆန္႔လိုက္ လုပ္ရင္း ... ေနာက္ဆံုး ပင္႔ကူမွ်င္ေလာက္ပဲ က်န္ေတာ႔တဲ႔ အမွ်င္ေလးေတြအထဲမွာ အစာေလးေတြထည္႔ၿပီးလိပ္ေလရဲ႕။ ေၿမပဲလိပ္ ေလးေတြအတိုင္းပါပဲ။ သူတို႔ရဲ႕ Performance ေလးကို ၾကိဳက္တာရယ္၊ ၿမည္းစမ္းခ်င္တာရယ္နဲ႔ အားေပးခဲ႔ပါေသးတယ္။


ငါးတုတ္ထိုး ... အၾကီးၾကီးပဲ ..

ဒီလိုနဲ႔ ဆက္ေလွ်ာက္လာရင္း ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ ေတြ႔ေတြ႔ေနရတဲ႔ အကင္ေလးေတြ .. .. ကိုရီးယားမေရာက္ခင္ကတည္းက ေတြ႔ရင္စားမယ္လို႔ အားခဲထားေတာ႔ ကိုယ္႔ကတိ ကိုယ္လည္းမၿဖတ္ခ်င္တာနဲ႔ အကင္တစ္ကင္လွမ္းႏိႈက္လိုက္ေလရင္း... သြား ၊ ပါးစပ္ နဲ႔ လွ်ာကို အလုပ္သစ္ေပးလိုက္ေလရဲ႕ ။

သိပ္မၾကာပါဘူး .. .ပါမစ္မေပးပဲနဲ႔ ကုလားဘင္ခရာအသင္းၾကီးက ဗိုက္ထဲမွာ လွည္႔ပတ္ေနေလရဲ႕။ နီးရာ စခန္းမွာ Business ကို ၿမန္ၿမန္ ထိန္းသိမ္းလိုက္ရတယ္။

အီထယ္၀မ္း
ဒါနဲ႔ 'အီထယ္၀မ္း' လို႔ေခၚတဲ႔ အီလက္ထေရာနစ္ ေမာၾကီးထဲ ေရာက္သြားတယ္ေပါ႔ ။ လိုခ်င္တဲ႔ပစၥည္းေလးေတြ ေတြ႔ရင္ကိုင္ၾကည္႔ေပါ႔ ... အာရွသားရုပ္ေပါက္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကို အၿမဲ K လိုလာေၿပာတတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း မရိုင္းပါဘူး ၊ သူတို႔ေၿပာခ်င္တာေလးေတြ ၿပီးတဲ႔အထိ ၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႔ နားေထာင္ရင္း အၿမဲေစာင္႔ပါတယ္ ။ ၿပီးမွ ကိုရီးယားလို မေၿပာတတ္ဘူးလို႔ မနည္းၿငင္းယူရတယ္။
အဲဒီ႔မွာ ၿပႆနာကစတာပဲ … … …
သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ကိုရီးယန္း မဟုတ္မွန္းလည္းသိေရာ ပစၥည္းေစ်းႏွုန္းက သံုးဆေလာက္ ခုန္တက္သြားေလရဲ႕။ သူတို႔ေလးေတြက ပစၥည္းကို ေစ်းႏွုန္းကပ္မထားေတာ႔ သူတို႔ေခၚခ်င္သေလာက္ေခၚပါေလေရာ။ အဲဒီမွာ တတ္ထားသမွ် K ေတြေရာ Signs Language ေတြေရာ အသံုး၀င္လာပါေရာလား ။ သူတို႔ကေစ်းေခၚရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ဖြဲ႕လံုးကတတ္ထားတဲ႔ “ခါ ဂါ ကူး ဆယ္ေရာ” ဆိုတဲ႔ ေစ်းေလွ်ာ႔ပါဦး လို႔ အဓိပါယ္ရတဲ႔ စကားလံုးကို ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွာေရာ ဦးေႏွာက္ထဲမွာပါ မင္နီနဲ႔ ေရးဆြဲမွတ္သားထားေလရဲ႕ ။ အဆင္မေၿပရင္ လက္ခါၿပၿပီး လွည္႔ထြက္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အလုပ္။ေနာက္ကေန လိုက္လာၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုခ်င္တဲ႔ေစ်းကိုေပးၿပီး ေရာင္းတာက ကိုရီးယန္းေတြရဲ႕ အလုပ္။ ဒီလိုနဲ႔ေစ်းတည္႔ရင္ ပစၥည္းအိမ္ပါလာတယ္ေပါ႔ ။

NuthinG but CLOTHES in dis MalL

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူလိုခ်င္တဲ႔ အက်ႌေလးေတြ႔ပါတယ္။ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ေကာင္မေလးနဲ႔ ေစ်းကိုေတာ္ေတာ္ေလးညွိယူလိုက္ရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ေစ်းလည္းတည္႔ေရာ သူငယ္ခ်င္းက အက်ႌကို ၀တ္ၾကည္႔ေတာ႔ တစ္ဆို္ဒ္ေလာက္ေသးေနတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဆိုဒ္ရွာေပးမယ္ဆိုၿပီး ေကာင္မေလးက ဆိုင္အတြင္းပိုင္းကို ၀င္သြားတယ္။ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ထြက္မလာတာနဲ႔ အတြင္းထဲကို လိုက္၀င္ၿပီးၾကည္႔ေတာ႔ … ေဟာဗ်ာ … သူနဲ႔ ေနာက္ထပ္ေကာင္မေလးနဲ႔ အက်ႌကို တစ္ေယာက္တစ္ဖက္ကိုင္ၿပီး ဆြဲဆန္႔ေနၾကတာဗ် ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ ဘာေၿပာရမွန္းမသိ။ သူငယ္ခ်င္းကလည္း တစ္အင္အင္ နဲ႔ၿဖစ္သြားပါေရာလား ။ ဒါနဲ႔ ေကာင္မေလးက ေနာက္ထပ္ေစ်းထပ္ေလွ်ာ႔ေပးရွာတယ္။

ေအာ္ .. .. ကိုရီးယားသူ ေတြ ပစၥည္းတစ္ခုကိုေရာင္းခ်င္ရင္ အဲဒီေလာက္ၾကီးထိ စိတ္ၾကီးရွာပါကလားေနာ္ ။ ေနာက္ ကိုရီးယားမွာ ပစၥည္း၀ယ္ရင္ သူတို႕ေပးတဲ႔ ဆိုဒ္ကိုသာယူဖို႔ အၾကံဥာဏ္ေပးပါရေစလား … … …

။ ။ ။ ေနာက္မွ ဆက္ပါဦးမည္ ။ ။ ။

ဒုစရုိက္ပန္းမ်ား

တာရွည္ျငီးေငြ႕မႈရဲ႕သားေကာင္ ညည္းတြားေနသူ ၀ိညာဥ္အေပၚ
နိမ့္က် ေလးလံတဲ့ ေကာင္းကင္က အဖံုးလုိ ဖိလာတဲ့အခါ
မိုးကုပ္စက္၀ုိင္း တစ္ခုလံုးကို ဖက္ေပြ႕ရင္း ညထက္မ်ားစြာ
ေမွာင္မည္းတဲ့ အနက္ေရာင္ေန႕ကို ငါတို႕ေပၚ သြန္းခ်လိုက္တဲ့အခါ...

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဟာ လင္းႏုိ႕တစ္ေကာင္လို ဟိုဒီ ပ်ံသန္းရင္း
နံရံေတြကို ေၾကာက္ေၾကာက္ရြံရြံေတာင္ပံေလးနဲ႕ ရုိက္ခတ္ကာ
တုတ္အေဆြးအေျမ႕ေတြကို ေခါင္းနဲ႕တုိက္ကာ ျဖစ္ေနရတဲ့
စိုထိုင္းထိုင္း အက်ဥ္းတုိက္အျဖစ္ ေလာကေျမကို ေျပာင္းလဲလိုက္တဲ့အခါ

မိုးဟာဧရာမ သူ႕ျမားတံၾကီးေတြကို ျဖန္႕က်က္ရင္း
က်ယ္၀န္းတဲ့ ေထာင္ရဲ႕ တန္းမ်ားကို တုပလာတဲ့အခါ
စက္ဆုပ္ဖြယ္ ပင့္ကူျငိမ္ဆိတ္ဆိတ္ တစ္အုပ္ဟာ
ငါ့တို႕ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ အတြင္းနက္နက္ထဲ အိမ္ဖြဲ႕လာၾကတဲ့အခါ...

ေခါင္းေလာင္းေတြ ရုတ္တရက္အရူးအမူးေပၚလာၾကျပီး
ေၾကာက္ဖြယ္ အူသံတစ္သံကို ေကာင္းကင္ဆီ ပစ္လႊင့္လိုက္ၾကတယ္။
လွည့္လည္ေနတဲ့ အိုးအိမ္ကို နာနာဘ၀မ်ား
ေခါင္းမာမာနဲ႕ စတင္ငိုေကၽြးရင္း ဟစ္လိုက္ၾကသလိုပါပဲ

ျပီး ရွည္လ်ားလ်ား မသာရထားမ်ား၊ဗံုမပါ ဂီတမပါ
ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ငါ့၀ိညာဥ္ထဲက ျဖတ္ႏွင္သြားၾကတယ္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဟာ
စစ္ရူံးလို႕မို႕ ငိုေနေလရဲ႕ ရက္စက္တဲ့ အာဏာရွင္ ႏြမ္းလ်မႈက
သူ႕အနက္ေရာင္ ေအာင္လံကို ငုိက္က်ေနတဲ့ ငါ့ဦးေခါင္းမွာ စိုက္ထူေလရဲ႕
(ထင္းရူးပင္ရိပ္ မွ......)

Monster Inc.

အဲ႔ဒီ႔လိုကားအသစ္မ်ိဳး လိုခ်င္ၾကလား ??

ေရာင္စုံ ရည္းစာ...

ရည္းစားစာေပးတဲ့အေၾကာင္းဆိုလို႕ ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရည္းစားစာ လိုက္ေပးတုန္းကအျဖစ္အပ်က္ကိုသတိရမိေသးတယ္။

သူ႕နာမည္က‘ျဂိဳဟ္သား’ တဲ့......႐ုပ္ကေတာ့ ေဗလုဝ နဲ႕ နဂါးေလးဝင္းႏိုင္ စပ္က်ထားသလို ေသးေသး ညွပ္ညွပ္ ပုပု နဲ႕ ျဂိဳဟ္သားေခ်ာ ေခ်ာတယ္ေပါ့။

တေန႕ အဲ့ဒီ့ေကာင္ ေကာင္မေလးတေယာက္ကို ရည္းစား စာလိုက္ေပးမလို႕ဆိုျပီး ကြၽန္ေတာ္တို႕ကိုလာေခၚတယ္။
အားလုံးကလည္း ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးဆို ႏွစ္ခါမေခၚရဘူး....တခါထဲနဲ႕ကိုပါသြားၾကတာ (သူငယ္ခ်င္းေတြကို... ေနာ့)
ဟိုကိုေရာက္ေတာ့ သူ စာေပးမယ့္ေကာင္မေလးကမလာေသးဘူး။
အဲဒါနဲ႕ဘဲ အနီးအနားကလဖၻက္ရည္ဆိုင္ထဲဝင္ျပီး ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ ဒီၾကည့္ဟိုၾကည့္နဲ႕ေပါ့။
ရာသီဥတုကေတာ့ သူ႕ဘက္မွာရွိတဲ႕ပုံဘဲ။ မိုးသားတိမ္လိပ္ ေတြကခ်က္ခ်င္းၾကီးကို မဲက်လာတာ။
ခဏၾကာေတာ့ မိုးေတြနဲ႕ အတူ ေကာင္မေလးတေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္လာပါေလေရာ။
အဲ့ဒါကိုလည္းေတြ႕ေရာ ျဂိဳဟ္သားတေယာက္ထိုင္ရမလို ထရမလိုနဲ႕ ကကုန္းကြကြျဖစ္ေနေတာ့မွ သူ စာေပးမယ့္ေကာင္မေလးမွန္းသိၾကေတာ့တယ္။
အားလုံးကလည္း ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ျပီး သူ႕ကိုေငးၾကည့္ေနၾကတာေပါ့။ ဘာမ်ားထလုပ္ေတာ့မလဲဆိုျပီး။
ျပီးမွ "သြားျပီကြာ" ဆိုျပီး အဲ့ဒီ့ ေကာင္မေလးေနာက္ကို တခ်ိဳးထဲ ထလိုက္သြားေတာ့တာ။
စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ မိုးေရထဲမွာ ဘယ္သူရည္းစားစာလိုက္ေပးဖူးလို႕လဲ?
ထီးလိုက္ေပးျပီး မ်က္ႏွာေကာင္းယူတယ္ဆိုရင္လည္းတမ်ိဳးေပါ့ အခုဟာက တားခ်ိန္ေတာင္မရလိုက္ဘူး...
ျဂိဳဟ္သား ရဲ့လွ်င္ျမန္ခ်က္ကိုေျပာပါတယ္ (သူငယ္ခ်င္းတူ သူငယ္ခ်င္း...ကိုး)။
ကြၽန္ေတာ္တို႕တေတြလည္း လိုက္လာျပီးမွေတာ့ မထူးေတာ့ဘူးဆိုျပီး အရိပ္အေခ်ကို လိုက္ျပီး အကဲခပ္ရေတာ့တာေပါ့။

ေကာင္မေလးကလည္း သူ ေနာက္ကလိုက္လာမွန္းေတာင္မသိဘူး။
မိုးေတြရြာ ေနျပီး ထီးကလည္းမပါေတာ့ ခပ္သြက္သြက္ေလးေလွ်ာက္ေနတာ။
အဲဒါကို သေကာင့္သားက "ဟိတ္! ဟိတ္! ဒီမွာ" ဆိုျပီး အလိုက္မသိဘဲ ေနာက္ကေနလွမ္းေခၚတယ္။
ပထမ တခါေတာ့ေကာင္မေလးက သူ႕ကိုေခၚေနမွန္းမသိဘူး။
အဲ့ဒါကို ထပ္ေခၚျပီး "ဟိတ္! ဒီမွာ.... ေရာ့!" ဆိုျပီး ရည္းစား စာၾကီးကို တခါထဲ ထိုးေပးလိုက္တာ။
ဟိုေကာင္မေလးကလည္း စာေပးတာကို ထီးေပးတယ္ထင္ျပီး...ဆတ္ခနဲယူျပီး ဖြင့္မယ္လုပ္ျပီးမွ သူ႕လက္ထဲမွာ ထီးမဟုတ္ဘဲ စာေရာက္ ေနတာျမင္ေတာ့့ ေၾကာင္ သြားတာေပါ့။
"ဒါဘာၾကီးလဲ?" တဲ့။ ေသေရာ......။
ျဂိဳဟ္သားကေတာ့ သူ႕မွာရွိတဲ့ သြား သံုးဆယ့္ ႏွစ္ေခ်ာင္း ေပၚလုမတက္ အစြမ္းကုန္ျဖီးျပ (အဲ...ဟုတ္ေပါင္) ျပဳံးျပျပီး... အခ်ိဳသာဆုံး သူ႕ရဲ႕ ျဂိဳဟ္သားသံနဲ႕ "အဲ့ဒါ ရည္းစားစာေလ" တဲ့ ။ သြားျပီ...။
ေကာင္မေလးလဲ အေတာ္စိတ္ဆိုးသြားတာေပါ့။
ဒီေလာက္ မိုးေတြရြာလို႕ ေျပးေနတာကို စာလိုက္ေပးရဲေသးတယ္ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႕ ဘုၾကည့္ ၾကည့္ျပီး...
ဘာစိတ္ကူး ေပါက္သြားတယ္သိဘူး.....ျပီးမွ...သူ႕လက္ထဲက စာကို မိုးကာတဲ့သေဘာအေနနဲ႕ ျဖန္႕ျပီး...ေခါင္းေပၚတင္ျပီး ဆက္ေလွ်ာက္သြားတယ္။
အဲ့ဒါကိုျမင္ေတာ့ ျဂိဳဟ္သားလည္း ေၾကကြဲတာေပါ့ေနာ္။
သူ ပင္ပင္ပန္းပန္း ၾကိဳးၾကိဳးစားစား ေရးထာတဲ႔စာကို အဲဒီလိုလုပ္လိုက္ေတာ့...
(သူေျပာတာေတာ့ သံုးညတိတိ မအိပ္ဘဲ ေရးထားတဲ႔ ရည္းစားစာဆိုဘဲ ။ ဒါေၾကာင့္ အတန္းထဲမွာ စာေကာင္းေကာင္းမသင္ဘဲ အိပ္ေနတာ..... အဲဒီ႔ ေလာက္အထိကို ၾကိဳစားျပီး ေရးထားရတာ)
ဒါေပမယ့္..ဘာေျပာရဲမွာလဲ..... ပါးမ႐ိုက္ခံရတာေတာင္ ကံေကာင္းလို႕မဟုတ္လား။

ဒီလိုနဲ႔ဘဲ.... ေကာင္မေလးရဲ႕ေနာက္ကေန.... ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ႕ မိုးေရထဲမွာ ေၾကကြဲလို႕ေကာင္းေနတုန္း......
ေကာင္မေလးက အေနာက္ကိုလွည္႕ျပီး... "ရွင္ ဘာလို႕ ဆက္လိုက္ေနတာလဲတဲ႕"
".........." ျဂိဳဟ္သား ဘာမွမေျဖပါဘူး။ သူပါးစပ္ အေဟာင္းသားနဲ႕ဘဲေကာင္မေလးကိုၾကည့္ေနတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႕အားလုံးလဲ အလန္႕တၾကားနဲ႕ ဘာေျပာလို႕ ေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူးျဖစ္သြားတယ္။
ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာ...သူေပးထားတဲ႔ ရည္းစားစာကေန စီးက်ေနတဲ႔ မွင္ေရာင္စုံေတြ...
အနီ၊ အမဲ၊ အျပာ အေရာင္စုံပါဘဲ။
သံုးညလုံးလုံး မအိပ္ဘဲ လက္ကျမင္းထားတဲ႔ ေရာင္စုံ မွင္စို ေဘာ(လ္)ပင္ေတြ အစြမ္းက မိုးေရနဲ႕ေတြ႕ေတာ့ တခါတည္း ကိစၥျပတ္ေရာေပါ့။
ေကာင္မေလးကလဲမသိဘူး။ ျဂိဳဟ္သားကလဲဘယ္ေျပာရဲမလဲ...သူေပးတဲ႔ စာကေန ေရာင္စုံေတြ ျဖာေနတာကိုး။

ျဂိဳဟ္သားလဲေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ရပ္ေနေရာ ေကာင္မေလးလဲ သူေအာ္လိုက္လို႕ ေၾကာက္ျပီး သူ႕ေနာက္ ဆက္မလိုက္ေတာ့ဘူးအထင္နဲ႕ ဆက္သြားတယ္။(အမွန္ကေတာ့ သူ႕ရဲ႕ေရာင္စုံမွင္ေတြနဲ႕မ်က္ႏွာကိုျမင္လို႕ လန္႕ျပီးမလိုက္ေတာ့တာ..သူကေတာ့ဘယ္သိပါဦးမလဲ)
အေျခအေနကမေကာင္းေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႕လဲ ေျပးဖို႕ေခ်ာင္းရျပီေပါ့။
ျဂိဳဟ္သားကလဲ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို လုပ္ျပီး ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္နဲ႕ ျပန္ေျပးလာတယ္။
မေျပးလို႕လဲမရေတာ့ဘူးေလ။ဟိုေကာင္မေလးဒီအေၾကာင္းသိတာနဲ႕ သူ႕ကိုအရွက္လိုက္ခြဲပါတယ္ဆိုျပီးေတာ့ ေဆာ္ပေလာ္တီးေတာ့မွာကိုး။
ခုနကေတာ့ အသဲကြဲျပေနျပီး....အခုေတာ့ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ေျပးလာတာမ်ား လွ်ာေတာင္ထြက္တယ္။


မတိုင္ပင္လိုက္ရဘဲ အားလုံး တပ္ညီလက္ညီနဲ႕ ေျခကုန္သုတ္ ေျပးလာၾကတာ အိမ္ကိုဘယ္လိုျပန္ ေရာက္လာမွန္းေတာင္မသိလိုက္ၾကဘူး။(အဲ့ဒီ႔ ေလာက္အထိကို လွ်င္ျမန္ၾကတာ)
ေကာင္မေလးလဲဘာျဖစ္ျပီး က်န္ခဲ့တယ္မသိဘူး။ (အေတာ္႔ကို စိတ္နာေနမွာေတာ့ေသခ်ာတယ္။)
ျဂိဳဟ္သားလဲ အဲ့ဒီ႔လမ္းကို မ်က္ေစာင္းေတာင္ထိုးျပီး မၾကည့္ရဲေတာ့ဘူး။
သြားစရာရွိရင္ေတာင္ တျခားကဘဲပတ္သြားတယ္။အဲ့ဒီေလာက္အထိေတာင္ ေၾကာက္တာ။(ျဂိဳဟ္သားသတၲိေပါ့)

ဒီလိုနဲ႕..........
ဒီလိုနဲ႕ဘဲ..ျဂိဳဟ္သားရဲ႕ ရည္းစားစာလိုက္ေပးတဲ႕ကိစၥၾကီးကလည္း ေၾကကြဲစရာ ပုံျပင္တပုဒ္အေနနဲ႕ဘဲ က်န္ခဲ႔ပါေတာ့တယ္ဗ်ာ။


ဂန္ဂ်ာ

..လူငယ္တစ္ေယာက္၏ ရင္ဖြင္႔ခန္း..

မင္းအၿပံဳးေလးေတြ ေတြ႕လိုက္တိုင္း ရင္ထဲမွာ စိမ္႔ခနဲ႔
ပါးခ်ိဳင္႔ေလးေၾကာင္႔မဟုတ္ ရပါဘူး …
အထစ္လိုက္ၿဖစ္ေနတဲ႔ မင္းရဲ႕မညီမညာ သြားေလးေတြေၾကာင္႔ေပါ႔ …
မင္းနဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္းစံု မိတိုင္း ..
ငါ႔စိတ္ေတြ ဂနာမၿငိမ္ ေတြၿဖစ္လာတယ္ ..
မင္းေလးရဲ႕ ေဆြေနတဲ႔ မ်က္လံုးေလးေတြက ..
ဘယ္သူ႔ကိုမ်ား ဆြဲေဆာင္ေနလဲ လို႔ ..
ငါေလ အၿမဲ အၿမင္မွားခဲ႔မိတယ္ ..
တစ္ကယ္ေတာ႔ မင္းမ်က္လံုးေလးေတြက ..
တစ္ၿခားေရာက္ေနခဲ႔လဲ .. ငါသာပိုင္ဆိုင္ခဲ႔တယ္လို႔ မသိခဲ႔လို႔ေပါ႔ …
မင္းနဲ႔ အတူ အနီးကပ္ေနခြင္႔ရတိုင္း …
ငါေလ .. မင္းပါးေလးေပၚက သနပ္ခါးနံ႔ေလးကို ႏွစ္သက္မိပါရဲ႕ …
မင္းရဲ႕ .. ေခၽြးနံ႔ေလးေတြကို အၿမဲ အႏိုင္ယူခဲ႔ႏိုင္လို႔ပဲ ..
မင္းရဲ႕ခ်ိဳသာလွတဲ႔ အသံေလးေၾကာင္႔ ထင္ပါရဲ႕ ..
စတြဲတဲ႔ေန႔ကစၿပီး .. ငါရဲ႕ Ipod ေလးကို ညတိုင္းအားသြင္းရေလရဲ႕ …

မင္းေလးကို စၿပီး .. ပိုးကတည္းက ..
ငါ႔မိဘေတြ ကုန္လိုက္တာ ေတာက္ေတာက္လဲပဲ ..
ငါသိပ္ႏွစ္ခ်ိဳက္တဲ႔ … GIORDANO ေလးေတာင္
အေဖာင္ၾကီးဆီ မ်က္စိလည္ ေၿခေထာက္ေပါက္ၿပီးေရာက္သြားေလရဲ႕ ..
စာဆိုရွိဖူးတယ္ မဟုတ္လား …
အႏွစ္ႏွစ္ အကာကာ ခ်စ္ေတာ႔ လြယ္လြယ္နဲ႔ဘယ္လက္ေလွ်ာ႔မလဲ ..
အိမ္ကကားၾကီး ေရွ႔မီးခြက္ ေနာက္မီးခြက္ ေဟာင္ေလာင္းနဲ႔ …
ဖားသားၾကီး ၾကက္တန္းကို ေေမာင္းခ်သြားေလရဲ႕ …

အဲလိုနဲ႔ မင္းရဲ႕ ညိ ွဳ႕စက္ကြင္းမွာ … ငါေလ ..
ဟန္နက္(စ္)စီ တစ္ပုလင္းနဲ႔ .. ရစ္မူးခဲ႔ေလရဲ႕ ..

မင္းမခ်စ္ႏိုင္ေတာ႔ဘူးလို႔ ငါ႔ကို ၿငင္းတဲ႔ေန႔ကေလ …
Golden Gate တံတားၾကီးေပၚကခုန္ခ်ခါ နီးနီးမွ ..
ေရကူးတင္တန္းတက္တုန္းက လစ္ခဲ႔တဲ႔အခ်ိန္ေတြကို ၿပန္ၿမင္ေယာင္ရင္း ..
ၿမင္႔မိုလ္ေတာင္ထိပ္မွာ မုန္႔ဟင္းခါးဖတ္နဲ႔ ဆြဲၾကိဳးခ် ၿပီး …
ငါ႔အခ်စ္ကို သက္ေသၿပ ခဲ႔တယ္ ..

မင္းထားခဲ႔တဲ႔ေန႔ေတြဟာ .. ေအးလြန္းလို႔
လီယိုနာဒိုလို .. ခဲၿပီးမဂန္႔ေအာင္
ငါေလ .. အခန္းထဲမွာ ၾကိတ္ၿပီး
လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို ကီးဘုတ္ေပၚမွာ
ေလ႔က်င္႔ခန္းေတြ ေပးခဲ႔တယ္ အခ်စ္ရာ ..

အခ်စ္ရယ္ ေလာကၾကီးက မတရားဘူးကြယ္ …
မင္းလည္းမတရားဘူး ..
မင္းရဲ႕အလွတရားေတြ ထဲမွာ ငါ႔ေလာက္ရူးမိုက္မဲ မဲ႔လူ ရွိႏိုင္ဦးမလား …

~D_D~

မာနမ်က္ရည္ ..

မင္းသိပ္ၿပီးအထင္ ၾကီးခဲ႔တဲ႔ အဲဒီမာနၾကီးက …
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဒီအေၿခအေနထိ တြန္းပို႔လိုက္ၿပီေလ ..
မင္းလိုခ်င္တာ ဒါေတြလား ..
အဲဒီမာနၾကီးကိုပဲ တစ္သက္စာ ပိုက္ေထြးၿပီး
မင္းေပ်ာ္ေနေလ …
တစ္ရက္မွာေတာ႔ မင္းကို တစ္ဘ၀စာ သူအလဲထိုးလိမ္႔မယ္. . .
သတိထားေပါ႔ … သူ မ်ားလက္ညိ ွထိုးမခံ ရေအာင္ ..
အဲဒီအခါက် မင္းမေပ်ာ္ႏိုင္ေတာ႔မွာ စိုးလို႔ပါ ..
မာနနဲ႔ ဘ၀ကို မလဲမိေစနဲ႔ ခ်စ္သူ ..
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေနာင္တရမွာစိုးရိမ္မိတယ္ …
မာနနဲ႔ အခ်စ္ကို တန္းတူမထားမိေစနဲ႔ …
အခ်စ္က တန္ဖိုးမရွိေတာ႔မွာ စိုးရိမ္ရတယ္ ..
မာန ခ်င္း မာန ခ်င္း မယွဥ္မိေစနဲ႔ …
မင္းနဲ႔ငါ .. ႏွစ္ဦးစလံုး ဆံုးရွ ုံးမွာ ေသခ်ာေနလို႔ပါ …

~D_D~

အိပ္မက္မဟုတ္ေသာ အိပ္မက္ ...

မင္းနဲ႔ပက္သက္ခဲ႔သမွ်ေတြကို ေမ႔ႏိုင္ဖို႔ေန႔ရက္ေတြ ရွားေပမယ္႔ ..
မင္းေပးခဲ႔တဲ႔ဒဏ္ရာအမာရြတ္ေတြနဲ႔ . . .
ရင္ခုန္သံမမွန္ႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ .. ငါရဲ႕ႏွလံုးသားတစ္စံုအေၾကာင္း
စဥ္စားမိတိုင္း .. .. .. ခြင္႔လႊတ္ႏိုင္ေပမယ္႔ …
နာက်ဥ္းသြားတဲ႔ စိတ္တစ္စံုက …
မင္းဆီက ဒီလိုအနာတရမ်ိဳး ထပ္မံရယူဖို႔ ဆိုတာ ..
အိပ္မက္တစ္ခု အၿဖစ္တာ လက္ခံမယ္ …

~D_D~